Yazı Detayı
05 Ağustos 2019 - Pazartesi 10:17
 
“BÜYÜME” – 2
Sümeyra Şahin
nehirgazetesi@hotmail.com
 
 

İnsan değişir evet, ama isterse büyür! Öz'le doğar, tamam, ama kişiliğine rağmen (bazen sayesinde) onu olgunlaştırmaya çalışırsa 'var olur'. Mevzuyu evirip çevirince, zor denilebilecek bu çabanın bile bu kadarla da kalmadığını düşündüm.

Her gün insanları etkileriz, etkileniriz. Her gün bir şeyler öğrenir ve öğretiriz. Biz her gün başkasının kendisi ile olan çalışmasına istesek de istemesek de dahil oluruz.

Öyleyse, insanın bir de insan 'büyütme' sıfatı vardır diyebiliriz. Kastettiğim herkes aslında; alışveriş yaptığımız marketteki kasiyer, yolculuk sırasında yanında oturduğumuz yolcu, birlikte çalıştığımız insanlar, arkadaşlarımız, bazen yolda yanından yürüyüp geçtiğimiz kişiler bile deyip abartabilirim de. Ama mevzunun asıl gelmesini istediğim yer; aile.

Kişi doğduğunda, bütün duygulara sahip doğar bence. İlk kez kıskandığımızı, üzüldüğümüzü filan fark edip garipsememişizdir, zannetmiyorum. Sevgi, mutluluk, hüzün, öfke, hayal kırıklığı, nefret dediğimiz zaman, insan için ne demek olduklarını tecrübe etmişizdir de, biliriz. Farklı derecelerde muhakkak.

Aile; kişilik öz'ün etrafını sarmaya başladığı zaman, onu etkileyen milyonlarca şeyden biri idi. Her kişide çok doğal bir şekilde var olan o bütün duyguların öz'de ne kadar ve nasıl yer kaplayacağını da azımsanmayacak derecede elinde tutar. Belki de bu yüzden 'büyütme' sıfatını da hayli hak eder.

Aşağılama, şiddet, kıyaslama çocukta nefreti büyütürken; saygı, anlayış, muhabbet güzel duyguları büyütecektir. Ya da, evet, belki biraz asi öz'ünde, hafif celalli arkadaşlarına göre, ama önemli olan asiliktense; nerde, nasıl ve kime karşı. İnsanlara zarar mı yaptıkları, yoksa haksızlığa karşı susamıyor mu? Duyguların böyle de bir işlevsellik yönü var çünkü. En kötü diyebileceğimiz duyguların bile anlamlı kullanımını mümkün kılıyor.

Benim fikrimce, çocuk 'büyütürken' en önemlisi, öz'ünde yer kaplayan güzelliğin alanını - elden geldiği kadar – geniş tutmasına yardımcı olmak, ki ileride kendi kendini daha kolay büyütsün.

İkinci kere velhasıl, zaten hayat yeterince karmaşıkken, zaten çocuğun (şimdi ve gelecekte) kendi kendiyle olan imtihanı yeterince zorken, olanı zorlaştırmak yerine, onu gerçekten 'büyütmek' ve büyüme çabasına yardımcı olmak gerek.

Şöyle de güzel bir yanı var; başkasının büyümesine yardımcı oldukça, daha kolay büyür insan.

NEHİR GAZETESİ 19 Kasım 2014

 
Etiketler: “BÜYÜME”, –, 2,
Yorumlar
Haber Yazılımı