Yazı Detayı
23 Nisan 2019 - Salı 10:20 Bu yazı 359 kez okundu
 
Ben bir deliyim
Sevinç Şahin
svnc.shn@gmail.com
 
 

Başım sağ koltuğumun altında, üstüm başım perişan ve yokuş yukarı yuvarlanıyorum. Sol elimin ve kolumun yardımıyla yavaşlamaya çalışıyorum; heyhat!!! Ne yavaşlayabiliyorum, ne de bu yokuş bitecek gibi. "Bir durabilsem, başımı tekrar omuzlarımın üstüne bir yerleştirebilsem" Diyorum. Saatler geçiyor. Bir dal parçası çıkıyor önüme, tutunuyorum. Zayıf, cılız bir dal. Ama sağlam kökleri varmış doğrusu. Nihayet durabiliyorum. Çok yorgunum. Doğrulup oturuyorum.
Neredeyim acaba? Başımı koltuğumun altından çıkarıp, omuzlarımın üstüne, ait olduğu yere koyuyorum. Bir çığlık sesi kulaklarımı tırmalıyor birden, niçin başımı koltuğum altına aldığımı hatırlıyorum.
Ama faydasız bir işlemdi bu; faydasız, anlamsız, yararsız....sız...sız...
Bir dağın zirvesindeymişim, başımı yerine koyunca gördüm, yokuş yukarı yuvarlanarak çıktığım bir zirve. İnmek istesem ne yapacaktım acaba, yokuş aşağı tırmanacak mıydım? Beynim yine kısa devre yapmaya başladı işte. Birazdan dumanı tütecek, kulaklarımdan alevler, gözlerimden lavlar fışkıracak...Kendi kendime "hayıııııır!" Diye bağırıyorum. Ellerim gayri ihtiyari kulaklarımı tıkıyor.
Ama içimde hiç susmayan bir ses var, ondan nasıl kurtulurum bilmiyorum.
İçimde ki ses; "asıl sen sus!" diye bağırıyor. Başımı tekrar koltuğumun altına sıkıştırıyorum,
Başımla beraber, kalbim de sıkışıyor. Onu teskin etmem daha kolay sanki. Sanki onu hala idare edebiliyorum, bu bana bir umut ışığı oluyor. Bu zi(ı)rve(a)den aşağıya tırmanmam gerek. Ama nasıl? Bunu bulmak için bir beyne ihtiyacım var. Ama başımı tekrar yerine koymaya korkuyorum.
Kalbim; "pazarlık yap" diyor, olabilir belki, bir umutla başımı karşıma koyup pazarlığa başlıyorum. Lakin ne desem de ikna olacak gibi değil. Çaresizliğin doruklarında gezinirken, kalbim, başımla kalbimin yerini değiştirmeyi teklif ediyor. Başıma bakıyorum, gözleri fıldır fıldır dönüyor. Anlıyorum ki yüreğimin sesini duymuş. Bu kez de yüreğime "sus" diyorum. "Olmaz böyle bir şey, akılsız yaşarım, ama yüreksiz asla". Başımın suratı asılıyor. Hala pazarlıklarıma kulaklarını tıkıyor. Anlıyorum ki, boşa kürek çekiyorum. Ama içinde bulunduğum bu halden kurtulmanın bir yolu olmalı. Başım çaresizliğimi gördükçe pis pis sırıtıyor, daha çok kahroluyorum. Derken bir ilham sarıyor tüm bedenimi, bu sefer ben sırıtıyorum, hatta kahkahalar atıyorum. Başıma bakıyorum, ne yapacağımı anlamış olmalı, binbir renge giriyor, ben keyifleniyorum. Keyfimi ve yüreğimi alıp, kendimi boşluğa bırakıyorum...
O gün bu gündür, çoluk çocuk herkes deli diye gülüşüyor ardımdan...Ama kalbim, keyfim ve ben çok mutluyuz. Mutlu olmak delilikse eğer, evet ben bir deliyim!

 
Etiketler: Ben, bir, deliyim,
Yorumlar
Haber Yazılımı escort istanbul istanbul escort porno izle sex hikaye porno indir türk porno escort