Yazı Detayı
28 Ağustos 2020 - Cuma 16:12 Bu yazı 6437 kez okundu
 
Avare Yazılar
Sevinç Şahin
svnc.shn@gmail.com
 
 

Yine zıvanadan çıktım bu akşam. Ev dar, sokaklar dar, dünya dar! Bu beden dar! Düşüncelerimin tenhalarında sığınacak geniş bir liman lazım bana. Zıvanaya beni geri sokacak bir çift söz... ya da bir çift göz. Ya da ikisi birden. Ayyuka çıkan iç seslerimi duymamak için, arabamın müziğini açıyorum sonuna kadar. Hız sonuna kadar. Ses sonuna kadar. Her yer karanlık; sonuna kadar. Bir şey çıksa karşıma, şöyle dimdik. Beni durdursa. İçimde ki sesi kıssa. Frenlere bassa. Aydınlatsa geceyi sonuna kadar. İhtiyacım olan o bir çift sözü söylese, o bir çift göze sahip olsa.

Heyhat bu kaçıncı kaçışım, sonu hep uçurumlarda biten. Olmuyor, ne kulaklarımı sağır edebildim ne gözlerimi kör. Ömrüm kaçıp, dönmekle nihayet bulacak. Bir gün döndüğümde, kocaman bir boşlukla karşılaşmaktan korkuyorum. Etrafımı saran bu karanlık kadar kara bir boşluk.

Bu sefer diyorum uçurumun sonuna kadar değil, dibine kadar gitmelisin, artık sayaçlar ölçemiyor hızımı. Bir ışık huzmesi dalıyor aracımın ön camından. Hayret ne kırılan bir cam var ortada ne de yüreğimde bir korku. Ama titriyorum, direksiyonu bırakıyor ellerim. Tut diyorum kendi kendime, ama sadece ellerim değil, hiç bir uzvumu kontrol edemediğimi anlıyorum. Herşey karışıyor birbirine, gözlerim kapalı mı, açık mı, arabada mıyım, değil miyim, Dünyada mıyım yoksa tüm dünya bende mi... İçimden kusmak geliyor, Bu ışık huzmesi beni sarıp sarmaladıkça, bulantım daha çok artıyor.

Kendimi tutamıyorum; öyle uzun sürüyor ki sanki bir ömür geçiriyorum... Nereme sığmış bunca soru? Nereme sığmış bunca kelime? Acı, hayal, ıssızlık, gürültü, kaos, taşkınlık, isyan, sızı, serencam, yalnızlık... Nereme sığmış bu kadar can. Hepsini kusuyorum!

Sonunda bitti. Öylesine hafifledim ki... Annemin yüzünü gördüğüm ilk gün nasıl hissettiysem öyleyim şu an... Sadece derisi kalmış gibiyim... Şimdi o ışık huzmesiyle tam bir uyum içindeyim. Bir kuyruklu yıldıza binmiş gibiyim. Göklere çıkıyoruz katman katman... Bakıyorum yeryüzüne.... İçimi bir korku sarıyor aniden... Ya geri dönemezsem. Bu sefer dönemezsem ne olur acaba? Bu yolculuğum nereye kadar acaba?  Geçtiğim yerlere ışık parçaları saçıyorum, yolumu bulayım diye.

Arkama dönüp bakıyorum, ardımda bıraktıklarım harekete geçiyor. Bir ses ama, duyduğum değil, hissettiğim bir ses; ardına bakma, diyor. Her bakışım ardımda bıraktıklarımı ardıma düşürecek...

İstemiyorum. Geri dönmek istiyorum ama ardımda bıraktıklarım bıraktığım yerde kalmalı. Bir daha dönüp bakmıyorum.

Ardımdan yıldızları rotasından çıkaracak şiddette bir çığlık yükseliyor. Beynimdeki her sinirin milyonlarca kilowatla titreştiğini hissediyorum. Artık yokum ben, ben sadece bir ışık huzmesinden ibaretim. Bu yeni bedenim, beni korkutuyor. Uçsuz bucaksız bir evrende, ucum bucağım olmayan bir ışık huzmesi halinde dolanıyorum. Sarhoşluk nedir hiç yaşamadım ama sarhoşum zannediyorum.

Zaman yok, mekan yok. Bunlar olmayınca, sanki kaygıda yok. Zaman ve mekan mıydı beni daraltan, yeryüzünü ve bedenimi bana dar kılan. Peki içimde kalan, bu geri dönme arzusu nedir? Ah kalem kağıt lazımdı şimdi bana... Yegane azığım. Onlarsız nefes alamayan ben. Şimdi buralarda durmanın, belirsizliğin en ucunda, ne olduğunu bilmediğim, anlayamadığım, hatta anlamaya çalışmanın anlamsızlığını idrak ederek savruluyorum. Ne kadar sürer bilmiyorum. Ama geri dönmeye kesin karar verdiğimde döneceğim ancak...

Zaman zaman bu ışık huzmesi için de beliren bir çift göz var. Annemin gözleri olduğunu vehmediyorum... Endişe dolu, sevgi dolu ve soru işaretleriyle dolu bir çift göz.

Belki anne, belki yakında dönerim, bilmiyorum... Sen yüreğini rahat tut, dua şemsiyeni çekme üstümden yeter ki. Ben burada mutluyum.

 
Etiketler: Avare, Yazılar,
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
08 Ocak 2021
Büyüdünüz mü, yetiştiniz mi?
149 Okunma.
02 Aralık 2020
İnsanlık meselesi
2334 Okunma.
23 Ekim 2020
Milliyetçilik üzerine ....,
5563 Okunma.
26 Eylül 2020
Hayallerini bir sapan taşına yüklemiş çocuklar için
3709 Okunma.
19 Temmuz 2020
Çocuk nedir?
7586 Okunma.
15 Haziran 2020
Ölçüyü şaşırmamak
5347 Okunma.
06 Mayıs 2020
'O an' çok değerlidir
4474 Okunma.
25 Nisan 2020
Kitap Tanıtımı | 'Yol Arkadaşın'
2461 Okunma.
24 Mart 2020
Yaşamak için kaç nedeniniz var
1983 Okunma.
14 Ocak 2020
Şüpheniz mi var yoksa?
1967 Okunma.
06 Aralık 2019
Aldanmadık, Aldatıldık
2186 Okunma.
21 Kasım 2019
ÇOCUKLARDAN ÖNCE KENDİMİZ...
2285 Okunma.
17 Ekim 2019
Şimdi değilse ne zaman?????
1910 Okunma.
27 Eylül 2019
Zaman geçerken...
1895 Okunma.
03 Eylül 2019
Yürümek; nasıl, nerede, nereye, kiminle
2130 Okunma.
06 Ağustos 2019
Konuşmak mı, söylenmek mi
1928 Okunma.
17 Temmuz 2019
Kadın ve Erkek Üzerine…
2246 Okunma.
12 Haziran 2019
Bayram geldi geçti…
2185 Okunma.
30 Mayıs 2019
Avare yazılar
2145 Okunma.
23 Nisan 2019
Ben bir deliyim
2454 Okunma.
22 Mart 2019
Avare Yazılar
2434 Okunma.
20 Şubat 2019
Avare yazılar
2482 Okunma.
02 Şubat 2019
Baharla gelen merhamet
2708 Okunma.
02 Şubat 2019
Avare yazılar
2183 Okunma.
02 Şubat 2019
Kaygan, ıslak ve kaypak bir dostluğun düşündürdükleri
2127 Okunma.
02 Şubat 2019
Hesaplaş-ama-ma....
2146 Okunma.
07 Aralık 2018
Yazmak Üzerine
2430 Okunma.
27 Kasım 2018
Çocuk denince, durup düşünmek lazım...
2740 Okunma.
14 Kasım 2018
Ben bu oyundan çekiliyorum
2816 Okunma.
09 Kasım 2018
‘Siz’ nelere kadirsiniz!
6275 Okunma.
01 Kasım 2018
Enneagramın 9 kişilik tipi
3017 Okunma.
25 Ekim 2018
Enneagram kişilik testi
3189 Okunma.
18 Ekim 2018
Ennaegram
2665 Okunma.
09 Ekim 2018
Başkalarının size söylediklerinden memnuniyet duymuyorsanız kendinizin kendinize ne söylediğine kulak verin
2384 Okunma.
Haber Yazılımı